Zima czeka w blokach na start. A kwiaty udają, że ich to nie dotyczy. Cieszą oczy swoim delikatnym pięknem, drżąc tylko rankami, bo temperatura spada w oczekiwaniu na śnieg.

I przyszedł. Któregoś wieczoru postanowił, że nie pozwoli mroźnym pocałunkom zniszczyć urody kwiecia. Otulił je kołderką. ale chyba zbyt ciężką, bo ugięły się pod jej ciężarem. A może po prostu ułożyły do zimowego snu? 


 

3... 2... 1... start?

 Nie omijajmy wzrokiem gołych gałązek drzew. Tych zimowych, odartych z liści zimnym oddechem wiatru, oniemiałych bezgłosiem ptaków, czekających wiosny. One są  piękne, zwłaszcza wtedy, gdy zawstydzone swoją nagością, zdradzone przez promieniste słońce, ukradkiem ronią łzy...